1- محاصره خيمه‌ها در كربلا

امام صادق(ع) فرمودند:

"تاسوعا روزي بود كه حسين(ع) و اصحابش را در كربلا محاصره كرده و سپاه شام بر قتال آن حضرت اجتماع كردند و پسر مرجانه و عمر سعد به خاطر كثرت سپاه و لشكري كه براي آنها جمع شده بود خوشحال شدند و آن حضرت و اصحابش را ضعيف شمردند و يقين كردند كه ياوري از براي امام حسين(ع) نخواهد آمد و اهل عراق حضرتش را مدد نخواهند كرد.

2- آمدن امان‌نامه براي فرزندان ام‌البنين(ع)

در اين روز شمر ملعون براي حضرت عباس(ع) و برادرانش امان‌نامه آورد. آن لعين خود را نزديك خيمه‌هاي حضرت اباعبدالله رسانيد و بانگ برآورد:

آشنايان ما كجايند؟

ولي آن بزرگواران جواب ندادند.

1- قحط آب در خيمه‌هاي امام حسين (ع)

در اين روز آب در خيمه‌هاي سيدالشهداء (ع) ناياب شد."خوارزمي" در مقتل الحسين و "خياباني" در وقايع الايام نوشته‏ اند كه در روز هشتم محرم امام حسين (ع) و اصحابش از تشنگي سخت آزرده خاطر شده بودند؛ بنابراين امام (ع) كلنگي برداشت و در پشت خيمه‏ ها به فاصله نوزده گام به طرف قبله، زمين را كند، آبي گوارا بيرون آمد و همه نوشيدند و مشك ها را پر كردند سپس آن آب ناپديد شد و ديگر نشاني از آن ديده نشد. هنگامي كه خبر اين ماجرا به عبيداللّه‏ بن زياد رسيد، پيكي نزد عمر بن سعد فرستاد كه:

"به من خبر رسيده است كه حسين چاه مي‏ كند و آب به دست مي‏آورد، به محض اينكه اين نامه به تو رسيد، بيش از پيش مراقبت كن كه دست آنها به آب نرسد و كار را بر حسين و يارانش سخت بگير".

عمر بن سعد به دستور وي عمل كرد.

2- در اين روز "يزيد بن حصين همداني (حمداني)" از امام (ع) اجازه گرفت تا با عمر بن سعد گفت و گو كند. حضرت اجازه داد و او بدون آنكه سلام كند بر عمر بن سعد وارد شد؛

عمر بن سعد گفت: اي مرد همداني چه چيز تو را از سلام كردن به من بازداشته است؟ مگر من مسلمان نيستم؟

گفت: اگر تو خود را مسلمان مي‏ پنداري پس چرا بر عترت پيامبر شوريده و تصميم به كشتن آنها گرفته‏ اي و آب فرات را كه حتي حيوانات اين وادي از آن مي ‏نوشند از آنها مضايقه مي‏ كني؟